Żeby matematyka przestała być codziennym źródłem stresu.
Pomagamy uczniom klas 3–8 zrozumieć matematykę, odzyskać pewność siebie i nauczyć się samodzielnie rozwiązywać problemy.
Bez oceniania. Bez zobowiązań.
Klasy 3–8 · E8 · Kangur · Indywidualne wsparcie

Znasz te momenty?
„Nie wiem, od czego zacząć.”
„Znowu nic nie rozumiem.”
„Przecież to już było.”
To nie musi oznaczać, że Twoje dziecko jest słabe z matematyki. Czasem potrzebuje więcej czasu, innego wyjaśnienia albo przestrzeni, w której może powiedzieć „nie wiem” bez obawy, że zostanie ocenione.
Nie zawsze problemem jest brak wiedzy. Często problemem jest brak strategii działania.
A Ty nie musisz być nauczycielem swojego dziecka.
Jak patrzymy na matematykę
Nie boimy się błędów. Uczymy się z nich.
Wiedza jest ważna. Ale sama wiedza nie zawsze wystarcza. Można znać wzór, a nadal nie wiedzieć, którego użyć. Można rozwiązać dziesiątki podobnych zadań, a zatrzymać się przy pierwszym, który wygląda inaczej.
Pytanie o wynik
„Jaki jest wynik?”
Pytanie o sposób myślenia
„Jak do niego doszedłeś?”
01
Odwaga do myślenia
Możesz powiedzieć „nie wiem”. Możesz się pomylić. Możesz spróbować jeszcze raz.
Bezpieczna atmosfera nie oznacza braku wymagań. Zadajemy pytania, które pomagają uczniowi samodzielnie dojść do rozwiązania.
02
Rozumienie zamiast schematów
Nie uczymy tylko tego, co zrobić. Pokazujemy, dlaczego to działa.
Kiedy uczeń rozumie logikę, łatwiej wykorzystuje wiedzę również w zadaniach, których wcześniej nie widział.
03
Samodzielność zamiast podpowiedzi
Pomagamy tak, żeby z czasem pomoc była coraz mniej potrzebna.
„Co już wiesz?”
„Co możesz z tego wykorzystać?”
„Jaki masz pomysł?”
W praktyce
Nie podajemy rozwiązania za szybko.
Chcemy, żeby uczeń stopniowo przejmował odpowiedzialność za własne rozwiązanie.
Nie wiem, jak zacząć.
Co już wiesz o tym zadaniu?
Wiem, że tutaj mam 24. I chyba mogę to podzielić…
Masz pomysł. Spróbuj go rozwinąć.
Właśnie takich momentów szukamy.
Nie dlatego, że mentor nie zna odpowiedzi. Tylko dlatego, że uczeń powinien z czasem coraz częściej znajdować ją sam.
Nasz sposób pracy
Jak to robimy w praktyce?
Ta sama zasada działa niezależnie od celu: przygotowania do E8, konkursu czy pracy nad bieżącym materiałem.
Zatrzymujemy stres
Najpierw sprawdzamy, co naprawdę blokuje dziecko – stres, braki w podstawach czy brak strategii działania.
Układamy matematykę
Budujemy nowe rozumienie na tym, co uczeń już wie i potrafi wyjaśnić własnymi słowami.
Bezpieczna Nauka
Praca z mentorem w małej grupie nad samodzielnym myśleniem i oswajaniem stresu.
Oddajemy stery
Stopniowo wycofujemy podpowiedzi i dajemy przestrzeń na własne decyzje. Uczeń przejmuje odpowiedzialność za rozwiązanie.
Uczymy myśleć
Uczymy wykorzystywać zdobytą wiedzę w nowych, nieoczywistych problemach – również takich, których uczeń wcześniej nie widział.
Nie chodzi nam o to, żeby dziecko zawsze miało dobrą odpowiedź. Chodzi o to, żeby wiedziało, jak jej szukać.
Wybierz ścieżkę
Każde dziecko potrzebuje czegoś innego.
Co jest teraz najważniejsze?
01
Egzamin
„Chcę dobrze przygotować dziecko do egzaminu.”
Przygotowanie do E8
Systematyczny trening zadań, strategii i samodzielnego rozwiązywania problemów.
02
Wyzwanie
„Dziecko lubi matematykę i chce trudniejszych problemów.”
Kangur i matematyczne wyzwania
Zadania z poprzednich edycji i problemy wymagające elastycznego, samodzielnego myślenia.
03
Indywidualnie
„Potrzebuje pomocy w zaległościach i odzyskaniu pewności siebie.”
Indywidualne wsparcie
Pomoc w zrozumieniu matematyki, nadrobieniu zaległości i wypracowaniu większej samodzielności.
Korepetycje z matematyki dla klas 4–8 — Warszawa / online.
Ludzie
Ludzie, którzy uczą ludzi, nie tylko matematyki.
Każdy z nas pamięta moment, kiedy sam czegoś nie rozumiał. Dlatego podczas zajęć nie chodzi nam tylko o to, żeby wyjaśnić zadanie.
Chcemy wiedzieć, gdzie uczeń się zatrzymał, co już rozumie i jakiej pomocy potrzebuje teraz – a jakiej za chwilę już nie będzie potrzebował.
Co się zmienia
Najważniejsza zmiana nie zawsze zaczyna się od oceny.
„Bardzo dziękujemy za zajęcia. Widać było, że Bartkowi się podobały i do tego z zapałem odrabiał pracę domową.”
Jak wygląda samodzielność?
„Nie wiem, jak zacząć.”
„Mam pomysł, od czego zacząć.”
„Pokaż rozwiązanie.”
„Spróbuję jeszcze raz.”
„Czy dobrze zrobiłem?”
„Sprawdzę, czy moje rozwiązanie ma sens.”
Pierwszy krok
Zacznijmy od rozmowy.
Opowiesz nam o sytuacji Twojego dziecka. Wspólnie zastanowimy się, czego potrzebuje i czy możemy realnie pomóc.
01
Bez testu.
Nie sprawdzamy, ile dziecko „umie”.
02
Bez oceniania.
Nie szukamy winnego.
03
Bez zobowiązań.
Najpierw sprawdzamy, czy możemy pomóc.
